Аав (Өгүүллэг)
2019 оны 4 сарын 13
1. Үс
Би зургаан настай. Гал тогоонд сүү асгачихсан. Ээж байхгүй. Магадгүй ажилдаа явсан биз. Ямартай ч би гэртээ, энэ жил гурав дахь удаагаа ханиад хүрчихээд сууж байгаа минь энэ. Аавыг уурлана гэдгийг сайн мэдэж байв. Гэсэн ч би зочны өрөөнд орсон юм.
-Аав аа, би санамсаргүй гал тогооны өрөөний хананд сүү цацчихлаа.
Аав буйдангаасаа босоод гал тогоо руу явна. Харин би өрөөний голд үлдсэн.
-Наашаа хүрээд ир! – гэж зандарч байна.
Байдгаараа чичирсэн би арай гэж гал тогооны хаалгаар шагайв. Цааш орохоос айж байлаа. Аав намайг үснээс минь татаад ширээний хөл хүртэл чирсэн.
-Юу хийсэн ээ хар чи, ханын цаас тэр чигтээ норсон байна.
Нулимс шанаа даган урсана.
-Ойртооч!

Тэр сүлжээтэй үснээс минь дахин угз татаж ширээн доороос гаргалаа. Би бараг хамраараа хананд хүрсэн. Маш тод харагдаж байсан.
Би гучин настай. Аав эмээгийнх рүү явна. Тэр хоёр долоон хоног бүр хоёр зуу гаруй километр зам туулж, эмээгийн хиртэй хувцаснуудыг угаахаар хураангаа гэрийнх нь тоосыг соруулан, цагаан хэрэглэлийг нь сольж, хумсыг нь авдаг. Уг нь эмээ охинтойгоо нэг хананы хоёр талд амьдардаг шүү дээ. Аавыг бодвол тэд харьцангуй ойрхон амьдардаг гэсэн үг. Гэтэл аав ус буцалган эмээгийн буурал үсийг угаана. Тэгэхдээ хөөсөрсөн саванг нямбай гэгч нь тараан, толгойд нь иллэг хийн, ангижруулагчаар зайлдаг.

2. Хөл, гар
Долоон настай би хотын гудмаар аавтай хамт алхаж байна.
-Чи наад хөлөө юундаа чирээд байгаа юм бэ? Алхаж чаддаггүй юм уу?
Чадна... Чадна байх аа... Хөлөө чирнэ гэж яадгийг мэдсэнгүй.
-Дахиад л чирлээ! гээд шагай руу өшиглөлөө.

Энэ үйлдлээ хоёр, гурав дахь удаагаа давтав. Өвдгөө хүртэл татаж өмссөн цагаан оймс аавын гутлын мөрөнд халтар болох нь тэр. Сургууль амарсныг тэмдэглэн бид хотын төвийн нэг жижигхэн кафе руу орлоо. Гэхдээ амттан идсэнгүй.
Аав газар ухаад зогсож байна. Модон иштэй хүрз, булшны нүх. Хэрэв ямар нэгэн ургамал тарина гэвэл энд эхлээд шороо авчирвал өнөөх нь яаж ийгээд ургах байсан биз. Аав угаасаа маш нямбай хүн. Тиймээс тэр гүн ухна. Бас хайс тэгш хэмтэй байх ёстой. Түүний дэргэд хорин таван настай би оршуулгын талаар бодохгүйг хичээнэ. Аав хүрзээрээ газар руу хүчтэй зоосоор... Бас яарна. Энэ бүгд зөвхөн надад л даахын аргагүй санагдаагүй ажээ. Аавын хуруу, гарын арьс урагдан, цус гарч байна. Цус шороонд нэвчинэ. Харин шороонд түүний зээ охин үүрд нойрсжээ.

3. Гэдэс
10 настай байхдаа би амьдралдаа анх удаа муу авсан юм.
-Нуруугаа тэгшлээд, толгой цэх. Өөрийгөө ямар харагдаж байгааг мэдэж байна уу? Гэдсээ татаач!
Гучин таван настай би эмнэлгээс гэртээ ирлээ. Би тэнд надад ахиж хэзээ ч хэрэг болохгүй саваа үлдээсэн. Дотроо ухуулчихсан ч тайван байх юм гээч. Гадаа алимны модон дээрх шувууны бяцхан үүрийг олж харлаа. Ааваас авсан хамгийн гоё бэлэг.

4.Нүд 
Аав оршуулга болоход уйлдаггүй. Өвөөтэй, эмээтэй бас зээтэйгээ салах ёс хийхдээ тэр ганц дусал ч нулимс гараагүй.
Гэхдээ намайг зургаан настайд аав уйлсан. Түүний аав нас барсан учраас тэр. Тэгэхэд ээж намайг тэндээс маш хурдан дагуулан гарч билээ.
Хорин тавтайдаа би эрчимт эмчилгээний тасгийн үүдэнд түүнд “Бүх юм дууссан, охин үхсэн” гэж хэлсэн. 
Харин одоо гучин долоо хүрсэн би гэрийнхээ гадаа аавыгаа угтана. Түүний гарт хайрцаг. Хайрцганд түүнтэй арван зургаан жил нөхөрлөсөн нохойны хөрч амжаагүй цогцос байх аж.

5.Хуруу
Аав надад зориулж баримлын шавраар морь хийнэ. Би найман настай. Дөрвөн хөлтэй, бас шүдэнзээр тогтоосон хүзүүтэй амьтны дүрс. Аав чимээгүйхэн дэлийг нь илбэж, толгой, чихнийх нь хэлбэрийг засна. Би туслахыг хүслээ.
-Битгий хүр, чи эвдчихнэ!

Тэр морь ханын тавиур дээр намайг дөрөвдүгээр ангид ортол байсан. Энэ дэлхийн хамгийн үзэсгэлэнтэй морь.
Би гэртээ орж ирлээ. Гадаа намар. Охин өнгөрөөд есөн сар болж байлаа. Гал тогооны өрөөний ширээн дээр дөрвөн хүний хэлбэртэй модон сийлбэр харагдана. Том аав, том ээж, охин бас хүү. Хорин таван настай охиндоо аавын минь бэлэглэсэн бэлэг. 

Жилийн дараа яг энэ мөчид би хүү төрүүлсэн. Түүнийг төрөхөд аав минь дугуйгаа унаад оршуулгын газар руу, бяцхан охин руу явсан. Аравдугаар сарын орой, бороо зөөлхөн орж байв. Зээ охиныхоо булшны хажууд хоёр цагийн турш тэр хөдөлгөөнгүй суусан. Тэгэхэд би инкубаторын шилэнд хуруугаа хүргэнэ. Нэгхэн килограм жинтэй төрсөн хүүгээ би өвөөгийнх нь нэрээр дуудна. Бас бүх юм сайхан болно.
Тошиа Надруга 

Эх сурвалж www.wikimon.mn
Орчуулсан С.Түвшинжаргал
Манай сайт танд таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй. Танд баярлалаа.
Сэтгэгдлийг ачааллаж байна ...
Санал асуулга
Үндсэн хуульд нэмэлт өөрчлөлт оруулахыг та зөв гэж бодож байна уу?
  • Тийм
  • Үгүй
  • Мэдэхгүй